Al sinds mensen schepen gebruiken, ontwikkelen zich ook de voortstuwingsmiddelen voor schepen. Het oudste middel was de vaarboom, gemaakt van lange bamboe- of houten stokken. De roeispaan is een houten hulpmiddel waarmee een boot met spierkracht wordt voortbewogen. Die verscheen rond dezelfde tijd als de vaarboom, of iets later. Later, toen schepen groter werden, ontstond een door de wind aangedreven voortstuwingsmiddel: het zeil aan de mast, dat de wind opvangt en zo het schip vooruitduwt.
Sinds de uitvinding van de stoommachine hebben veel mensen onderzoek gedaan naar het gebruik van stoomkracht voor schepen. Wielvoortstuwing werd op grote schaal toegepast. Vanaf het midden van de 19e eeuw werden schroeven steeds vaker gebruikt. In de praktijk is gebleken dat de scheepsschroef ten opzichte van andere voortstuwingsmiddelen voordelen heeft: een eenvoudige constructie, lage kosten, gebruiksgemak en een hoog rendement. Tegenwoordig is dit het meest gebruikte voortstuwingsmiddel.
Deze keer laten we je kennismaken met een elektrische aandrijving in de scheepvaart: de trollingmotor. Een trollingmotor is een voortstuwingsmiddel dat energie omzet in stuwkracht en het schip vooruitduwt. Het is een energieomzetter die natuurkracht, spierkracht of mechanische energie omzet in stuwkracht.
Zoals we allemaal weten, bestaan schepen uit veel onderdelen. Die kunnen grofweg worden ingedeeld in drie categorieën: de romp, het voortstuwingssysteem en de scheepselektronica. Het voortstuwingssysteem bestaat voornamelijk uit een voortstuwingsinstallatie. De hoofdmotor drijft via een vertraging en een aandrijfas de schroef aan. Over het algemeen zijn er drie soorten aandrijfsystemen voor schepen:
Een systeem waarbij de elektromotor en de verbrandingsmotor op dezelfde as zijn aangesloten om mechanische energie aan de voortstuwing te leveren. Dit systeem kan het rendement verhogen zonder de traditionele voortstuwingsmethode los te laten. Bij lage snelheden of tijdens het starten is elektrische aandrijving efficiënter dan een verbrandingsmotor. Zo’n aandrijfsysteem wordt ook wel een elektrische asaandrijving genoemd.
Een volledig elektrisch voortstuwingssysteem: zoals de naam al zegt, levert de elektromotor de mechanische energie aan de voortstuwing. Accu’s of andere energiebronnen die in de toekomst beschikbaar komen, voorzien het systeem van stroom. Door de beperkingen van energieopslag is dit systeem alleen geschikt voor toepassingen met een laag vermogen en een korte actieradius, zoals veerboten.
Een systeem waarbij een gasturbine of dieselmotor elektriciteit opwekt, die vervolgens wordt geleverd aan de verschillende verbruikers en voortstuwingssystemen aan boord. Dit elektrische voortstuwingssysteem biedt veel potentiële voordelen. Een mechanische verbinding tussen de energiebron en de voortstuwing is niet langer nodig. Daardoor zijn er meer mogelijkheden om de energiebron en bijbehorende apparatuur op verschillende plaatsen in het schip op te stellen.
In het streven naar koolstofneutraliteit hebben negen overheidsdiensten en zeventien sectoren, waaronder het Ministerie van Industrie en Informatietechnologie, de Nationale Radio- en Televisieadministratie en de Nationale Spoorwegadministratie, in totaal 808 normen uitgevaardigd. Daarvan hebben er vijf betrekking op de scheepvaart. De Chinese scheepvaart streeft naar een groene, koolstofarme ontwikkeling van hoge kwaliteit.
