Guinness Dünya Rekorları kitabındaki kayıtlara göre şişme botların tarihi, Asur Kralı II. döneminde askerlerine deriden yapılmış botları şişirterek nehirden geçmelerini emrettiği MÖ 880 yılına kadar uzanır. Antik Çin’de Song ve Ming hanedanları döneminde de insanlar nehirleri geçmek için hava ile şişirilmiş, ağızları kapalı hayvan derisi botlar kullanıyordu.
1839’da Wellington Dükü, şişme botla ilk ponton testini gerçekleştirdi. 1840’ta İngiliz Thomas Hancock şişme bir sal tasarladı ve çalışmasının tanıtımını birkaç yıl sonra yayımlanan “İngiliz Doğal Kauçuğunun Kökeni ve İşlenişi” adlı kitabına ekledi. 1844’te deniz subayı Halkett, birçok Arktik keşif gezisinde kullanılan tekerlek biçimli bir şişme bot tasarladı.
Fransa ve Birleşik Krallık’ta Z0DIAC ve RFD, modern şişme kauçuk botların ilk neslini art arda piyasaya sürdü. 1919’da RFD’nin kurucusu Ray Foster, İngiltere’deki Wisely Gölü’nde bir şişme botu test etti ve 1930’larda tasarımını geliştirdi. Bu tasarım, daha sonra şişme can salının temelini oluşturdu.
Pierre, 1937’de ilk U biçimli kauçuk botu tasarladı ve bu tasarım için 10 Ağustos 1943’te patent başvurusunda bulundu. Bu tasarım, günümüzde spor ve eğlence amaçlı şişme botların en sade hâlidir. Şişme kauçuk bot hafif bir deniz taşıtıdır. Kullanılmadığında havası boşaltılabilir, birkaç parçaya ayrılabilir, katlanabilir ve arabada taşınabilir. Kullanılacağı zaman plaja götürülür, şişirilip çeşitli bileşenleri takılır ve ardından seyir için suya indirilir.
Bu botun iç düzeni son derece basittir ve botların çoğunda tente bulunmaz. Güverte düz bir alan ya da kokpit şeklinde düzenlenebilir. Genellikle yalnızca 2 ila 4 kişi tarafından kullanılabilir.
