เรือใบส่วนใหญ่ที่พบในการแข่งขันเรือใบนานาชาติรายการใหญ่เป็นเรือโครงสร้างลำตัวเดี่ยว แต่บางครั้งก็มีเรือคาตามารันและแม้แต่เรือไตรมารันให้เห็น การจำแนกเรือใบตามโครงสร้างตัวเรือนี้ยังเป็นมาตรฐานการจำแนกประเภทเรือใบที่ใช้กันแพร่หลายในปัจจุบันด้วย
โดยทั่วไป เรือใบลำตัวเดี่ยวจำเป็นต้องติดตั้งกระดูกงงแขวนใต้ท้องเรือที่มีน้ำหนักมาก หรือไม่ก็ต้องติดตั้งแผ่นกันโคลงไว้ใต้ท้องเรือ จุดประสงค์คือเพื่อต้านแรงลมขณะเดินเรือและป้องกันไม่ให้เรือพลิกคว่ำ
เรือคาตามารันคือเรือใบที่เชื่อมตัวเรือสองลำเข้าด้วยกันในแนวนอน เมื่อเทียบกับเรือใบลำตัวเดี่ยวที่มีระวางขับน้ำเท่ากัน เรือคาตามารันมีความกว้างโดยรวมมากกว่า จึงมีพื้นที่ดาดฟ้ากว้างกว่า เดิมทีผู้คนสร้างเรือประเภทนี้ไม่ใช่เพียงเพราะต้องการพื้นที่กว้างขวาง แต่ที่สำคัญคือเพื่อเพิ่มเสถียรภาพและความสามารถในการต้านทานลมและคลื่น เนื่องจากเรือคาตามารันมีความกว้างมากกว่าเรือลำตัวเดี่ยวอย่างมาก จึงมีเสถียรภาพดีกว่าอย่างเห็นได้ชัดและทนต่อลมและคลื่นที่รุนแรงกว่าได้ ข้อได้เปรียบที่สำคัญยิ่งกว่าของเรือคาตามารันคือ เมื่อเทียบกับเรือลำตัวเดี่ยวภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน ความได้เปรียบด้านความเร็วจะเห็นได้ชัดกว่า ตามหลักพลศาสตร์ของไหล เรือคาตามารันแบ่งตัวเรือเดิมที่มีเพียงลำเดียวออกเป็นสองลำ ทำให้หน้าตัดของตัวเรือแต่ละลำแคบลงได้ จึงช่วยลดแรงต้านจากกระแสน้ำที่กระทำต่อตัวเรือได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ กระดูกงูของเรือคาตามารันไม่จำเป็นต้องมีตุ้มถ่วง และตัวเรือทั้งหมดก็มีน้ำหนักเบากว่าเรือลำตัวเดี่ยวที่ต้องติดตั้งแผ่นกันโคลงหรือถ่วงน้ำหนักที่กระดูกงูเพื่อช่วยให้ทรงตัวได้ อีกทั้งเมื่อเรือคาตามารันมีความกว้างเพิ่มขึ้น พื้นที่ดาดฟ้าก็ขยายใหญ่ขึ้นด้วย จึงสามารถเพิ่มพื้นที่ใบเรือได้ในระดับที่แตกต่างกัน ใบเรือเป็นแหล่งกำลังหลักในการแล่นเรือ ซึ่งเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญที่ทำให้เรือคาตามารันมีความได้เปรียบด้านความเร็ว
การออกแบบเรือไตรมารันผสานคุณสมบัติของเรือลำตัวเดี่ยวและเรือคาตามารัน โดยใช้ตัวเรือหนึ่งลำเป็นลำหลัก และติดตัวเรือขนาดเล็กกว่าไว้ทั้งสองด้าน โครงสร้างนี้ช่วยให้เรือมีพื้นที่ดาดฟ้ากว้างขึ้น เนื่องจากตัวเรือมีความกว้างด้านข้างเพิ่มขึ้น เรือไตรมารันจึงมีเสถียรภาพดีกว่าเรือลำตัวเดี่ยวและเรือคาตามารันที่มีลำตัวแคบอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตาม ความกว้างที่เพิ่มขึ้นอย่างมากทำให้พื้นที่ปฏิบัติงานบนดาดฟ้าอยู่ห่างกันมากขึ้น การควบคุมเรือไตรมารันจึงยากกว่าการควบคุมเรือลำตัวเดี่ยวหรือเรือคาตามารัน
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นการแข่งขันเรือยอชต์ Fastnet ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องการท้าทายสภาพธรรมชาติอันโหดร้าย การแข่งขัน Sail Di Global Challenge ที่มุ่งสู่ขีดจำกัดของกีฬา หรือการแข่งขัน America’s Cup ที่ปลุกเร้าความหลงใหลในกีฬาเรือใบของแฟน ๆ ทั่วโลกทุกสี่ปี ตลอดจนการแข่งขันเรือใบโอลิมปิกที่เปี่ยมด้วยน้ำใจนักกีฬา ตัวเอกก็ดูเหมือนจะเป็นเรือลำตัวเดี่ยวอยู่เสมอ
เหตุใดหลังจากเรือคาตามารันและแม้แต่เรือหลายลำตัวถือกำเนิดขึ้นแล้ว เรือใบลำตัวเดี่ยวซึ่งไม่ได้โดดเด่นที่สุดในด้านเสถียรภาพและความเร็ว จึงยังคงเป็นตัวหลักในการแข่งขันเรือใบ? สาเหตุมีอยู่หลายประการ เมื่อเผชิญกับสภาพทะเลที่แตกต่างกัน เรือใบลำตัวเดี่ยว โดยเฉพาะเรือใบลำตัวเดี่ยวขนาดใหญ่และหนัก จะมีเสถียรภาพน้อยลง ในสถานการณ์เช่นนี้ การประสานงานอย่างรู้ใจของลูกเรือทั้งลำเป็นสิ่งจำเป็น ในแง่หนึ่ง เรือใบลำตัวเดี่ยวต้องอาศัยทักษะการควบคุมที่รอบด้านกว่าเรือใบหลายลำตัว และเน้นจิตวิญญาณการทำงานร่วมกันของลูกเรือทั้งลำมากกว่า ส่วนผู้ชมที่ติดตามการแข่งขันเรือใบก็จะได้รับความตื่นตาตื่นใจจากการแข่งขันของเรือใบลำตัวเดี่ยวมากยิ่งขึ้น
แน่นอนว่า ไม่ใช่การแข่งขันเรือใบทุกประเภทจะจำกัดอยู่เฉพาะเรือลำตัวเดี่ยว และไม่ใช่นักแล่นเรือทุกคนจะชื่นชอบเรือลำตัวเดี่ยวเป็นพิเศษ การแสวงหาสิ่งแปลกใหม่และจิตวิญญาณแห่งการผจญภัยเป็นความใฝ่ฝันที่สั่งสมมายาวนานของนักแล่นเรือเหล่านี้ ดังนั้น การได้ใช้กำลังของตนเองควบคุมเรือใบหลายลำตัวที่ค่อนข้างซับซ้อนเพื่อท้าทายขีดจำกัด อาจทำให้พวกเขารู้สึกถึงความสำเร็จได้มากกว่า
แน่นอนว่า ปัจจุบันการแล่นเรือใบไม่ได้มีบทบาทอยู่แค่ในวงการกีฬาเท่านั้น ผู้คนจำนวนมากที่หลงใหลในการผจญภัยทางน้ำไม่พอใจกับการเป็นเพียงผู้ชื่นชอบเรือใบอีกต่อไป พวกเขาลงมือออกเรือใบด้วยตนเอง ด้วยทักษะระดับสมัครเล่นแต่เปี่ยมด้วยความกระตือรือร้นแบบมืออาชีพ ทุ่มเทให้กับการแล่นเรือใบและเพลิดเพลินกับความสงบและความผ่อนคลายของการล่องเรือ นี่คือเหตุผลที่การแล่นเรือใบเพื่อสันทนาการได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น
