ใบพัดแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่ ใบพัดระยะพิทช์คงที่และใบพัดระยะพิทช์ปรับได้
① ใบพัดระยะพิทช์คงที่
โดยทั่วไปใบพัดไม้เป็นใบพัดระยะพิทช์คงที่ โดยระยะพิทช์ (หรือมุมติดตั้งใบพัด) จะคงที่
มุมติดตั้งใบพัดที่เหมาะกับความเร็วต่ำจะเล็กเกินไปเมื่อใช้ที่ความเร็วสูง ในทางกลับกัน มุมที่เหมาะกับความเร็วสูงก็จะใหญ่เกินไปเมื่อใช้ที่ความเร็วต่ำ ดังนั้นใบพัดระยะพิทช์คงที่จึงมีประสิทธิภาพสูงเฉพาะในช่วงความเร็วที่กำหนด และมีประสิทธิภาพต่ำกว่าในสภาวะอื่น ใบพัดชนิดนี้มีโครงสร้างเรียบง่ายและน้ำหนักเบา จึงนิยมใช้ในเครื่องบินเบาและเครื่องบินอัลตราไลต์ที่มีกำลังเครื่องยนต์ต่ำ
②ใบพัดระยะพิทช์ปรับได้
เพื่อแก้ปัญหาสมรรถนะที่แตกต่างกันระหว่างความเร็วสูงกับความเร็วต่ำของใบพัดระยะพิทช์คงที่ จึงมีการนำใบพัดระยะพิทช์ปรับได้มาใช้ในอากาศยาน กลไกปรับระยะพิทช์ใบพัดขับเคลื่อนด้วยระบบไฮดรอลิกหรือไฟฟ้า ในช่วงแรกมีใบพัดแบบปรับได้ 2 ระยะ โดยใช้ระยะพิทช์สูงเมื่อบินด้วยความเร็วสูง และระยะพิทช์ต่ำเมื่อบินด้วยความเร็วต่ำ เช่น ขณะบินขึ้นและไต่ระดับ ต่อมาจึงเพิ่มจำนวนระยะพิทช์เพื่อให้เหมาะกับสภาวะการบินที่หลากหลายยิ่งขึ้น ใบพัดระยะพิทช์ปรับได้ที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้นคือใบพัดความเร็วคงที่ซึ่งมีตัวควบคุมความเร็ว ตัวควบคุมความเร็วเป็นอุปกรณ์ที่ปรับระยะพิทช์ได้โดยอัตโนมัติเพื่อรักษาความเร็วให้คงที่ นักบินสามารถปรับความเร็วของเครื่องยนต์และใบพัดได้โดยควบคุมตัวควบคุมและคันเร่ง วิธีนี้ช่วยปรับแรงฉุดของใบพัดไปพร้อมกับรักษาให้ใบพัดทำงานในสภาวะที่เหมาะสม ในเครื่องบินหลายเครื่องยนต์ หากเครื่องยนต์ขัดข้องและหยุดทำงาน ใบพัดจะหมุนคล้ายกังหันลมจากแรงของกระแสอากาศที่พัดสวนเข้ามา ทำให้แรงต้านขณะบินเพิ่มขึ้นและเกิดแรงบิดที่ไม่สมดุลอย่างมาก อีกทั้งอาจทำให้เครื่องยนต์เสียหายมากขึ้น ด้วยเหตุนี้ ใบพัดระยะพิทช์ปรับได้จึงสามารถปรับใบพัดให้ขนานกับกระแสลมโดยอัตโนมัติ ทำให้ใบพัดหยุดหมุนและลดแรงต้านได้ นอกจากนี้ยังสามารถลดระยะพิทช์เพื่อสร้างแรงฉุดย้อนกลับ เพิ่มแรงต้าน และช่วยให้ระยะวิ่งบนพื้นขณะลงจอดสั้นลง สภาวะนี้เรียกว่าใบพัดย้อนแรงขับ