Kapoor-schroef
Er werd vastgesteld dat de staart van de vleugel van het vliegtuig uit verticale winglets bestond. De Deense wetenschapper Kapoor vervormde in zijn onderzoek de buitenste tak van het schroefblad 0,875R naar voren, waardoor de schroef een boogvorm kreeg. Dit is de Kapoor-schroef.
Uit experimenten blijkt dat de Kapoor-schroef de voortstuwingsefficiëntie aanzienlijk kan verbeteren en energie bespaart. Dit type schroef wordt inmiddels in de praktijk gebruikt, met goede resultaten.
Schroef met vinnen op de naafkap
Een schroef met meerdere platte vinnen op de naafkap wordt een schroef met naafkapvinnen genoemd. Deze vinnen kunnen de zogstroom van de schroef tot op zekere hoogte richten en de naafwervel in het zog verminderen, waardoor de stuwkracht toeneemt. Bovendien wekken de vinnen door de zogstroom een liftkracht op in de draairichting van de schroef. Die levert koppel in dezelfde richting als het schroefkoppel, vermindert het energieverbruik van de hoofdmotor en verhoogt de voortstuwingsefficiëntie.
Arneson-oppervlakteschroef
Gezien het huidige gebruik van Arneson-oppervlakteschroeven op verschillende vaartuigen zijn snelle boten de meest voorkomende gebruikers. Tijdens het varen raken alleen de bladen en de staartvinnen het water. Daardoor presteert deze schroef beter dan andere schroeven wat betreft acceleratie, efficiëntie en snelheid. Vergeleken met traditionele onderwaterscheepsschroeven vermindert hij de onderwaterweerstand met 50%. Hij wordt doorgaans toegepast op snelle schepen van 10 tot 70 meter.
Geïntegreerde schroef-roerpropeller
De geïntegreerde schroef-roerpropulsie-eenheid werd in 2011 geïntroduceerd door Lips, een bekende fabrikant van maritieme uitrusting. Het belangrijkste kenmerk is een roerkogel die op de as van de schroef is gelast, midden tussen de roerbladen. Deze roerkogel heeft een gestroomlijnde spilvorm en verbindt het roer met de schroef, zodat ze beter één geheel vormen. De roerkogel lijkt op een torpedo en heeft een maximale diameter die iets groter is dan die van de schroefnaaf. De geïntegreerde schroef en het roer elimineren de wervel achter de naaf, verbeteren het zogveld, verlagen de zogstroomsnelheid en verhogen de efficiëntie van de voortstuwingseenheid.
Zelfherconfigureerbare schroef met vervormbare bladen
De zelfherconfigureerbare schroef met vervormbare bladen heeft bladen die automatisch openen en sluiten en bestaat hoofdzakelijk uit een set platte, scharnierende bladen. De bladen zijn ontworpen volgens het principe van een vervormbaar aanpassingsmechanisme. Het bewegingsproces verloopt als volgt: wanneer een blad door een hoek van 0~90° beweegt, moet het — terwijl het de weerstand van het water overwint — van volledig gesloten naar half geopend gaan. Vervolgens veranderen de bladen geleidelijk van 90° naar 180°. Onder invloed van de zwaartekracht, de centrifugale kracht van de balansbol en de resulterende kracht van de trekstang klappen ze volledig uit. Zo ontstaat het grootste contactoppervlak met het water en wordt een sterke stuwkracht opgewekt. Wanneer een blad door een hoek van 180°~270° beweegt, gaat het onder invloed van de waterweerstand en de zwaartekracht geleidelijk van volledig uitgeklapt naar half gesloten. Bij een hoek van 270°~360° sluiten de bladen zich geleidelijk volledig door de waterweerstand en de reactiekracht van het vorkmechanisme. Zo ontstaat een cyclus die de waterweerstand minimaliseert, de stuwkracht maximaliseert en de voortstuwingsefficiëntie verbetert.
