Als je doorbreekt op een kortvideoplatform, liggen roem en fortuin dan niet voor het grijpen? Heel wat mensen denken er zo over, onder wie Shao Zhengmiao.
Hoewel Shao Zhengmiao dit jaar 50 is en daarmee de leeftijd van ‘het lot kennen’ heeft bereikt, doen zijn avant-gardistische en trendy ideeën niet onder voor die van jongeren. Shao Zhengmiao komt uit een provincie in het midden van China en woont momenteel in de wijk Songshan, in het district Xiapu. Doordat hij lange tijd aan zee heeft gewerkt, is hij steeds meer geïnteresseerd geraakt in het werk en leven van vissers aan de kust.
Korte video’s + het leven van vissers op zee + eigen interesses = internetster
Op een dag kreeg Shao Zhengmiao dit originele en leuke idee. Hij raakte er zo enthousiast van dat hij de hele nacht wakker bleef. Hij belde zijn twee vrienden, Lai Lushi en Yan Juan, en vertelde hun over zijn plannen. Tot zijn verrassing stemden Lai Lushi en Yan Juan meteen in en zegden ze hun steun toe. Een locatie kiezen, een scène bedenken, een script schrijven, de rollen verdelen… De drie konden niet wachten om te beginnen. Maar om het leven van kustvissers uit te beelden, was een vissersboot onmisbaar: een essentieel rekwisiet.
In twee dagen leren varen, en durven ‘de zee op te gaan’
Om een vissersboot te kopen, zocht Shao Zhengmiao overal. Uiteindelijk vond hij in de stad Xiabaishi, in Fu’an, een visser die bereid was zijn eigen vissersboot te verkopen. Dit soort boten is gebruikelijk in kustgebieden met binnenwateren. Het is een traditionele houten boot met achterop een kleine buitenboordmotor. Daarmee hoef je niet meer met een handbediende houten roeispaan te varen. Aan boord kan één persoon achterin de boot eenvoudig sturen en de motor bedienen. Omdat het belangrijkste verschil met traditionele houten boten de kleine buitenboordmotor achterop is, noemen de plaatselijke bewoners die kortweg een ‘hekmotor’.
Al snel spraken beide partijen telefonisch een prijs af. Toen de verkoper hoorde dat Shao Zhengmiao een korte video wilde opnemen, schilderde hij de ‘hekmotorboot’ in felle kleuren. Het leek wel alsof er een vissersboot voor een internetster geboren werd.
In één dag de vaartechniek oefenen
Maar wat als je niet kunt varen? Voor de onverschrokken Shao Zhengmiao was dat geen probleem. Hij had nog geen vaarervaring, maar kon vooraf les krijgen van een ervaren schipper. In twee dagen leerde hij ‘een boot besturen’!
Op 8 april reden de drie met opgewonden gezichten naar de aanlegsteiger in Xiabaishi. Nadat de koop van de ‘hekmotorboot’ was afgerond, startte Shao Zhengmiao de motor. Hij volgde de route op zijn telefoon en zette koers naar de aanlegsteiger van Gulingxia, in de wijk Songshan. Op dat moment voelde hij zich een heldhaftige kapitein die de golven trotseerde, ook al moest hij onderweg de open zee op.
De ‘hekmotorboot’ voer over zee… Toen de avond viel, werd het rustig op het water en kreeg de boot pech. Ze moesten stoppen en uitrusten.
Toch hadden ze ontzag voor de grenzeloze zee, zeker omdat ze voor het eerst midden op zee voor anker lagen. Gelukkig verliep de nacht zonder problemen.
De volgende ochtend klaarde het weer wat op. De drie haalden meteen het anker op en vertrokken.
Vastgelopen op een rif , wanhopig op zoek naar hulp
De zee was nog steeds dezelfde zee, maar de wind die op hen afkwam en de golven voor hen waren niet langer zacht. Ze kolkten als een wild paard en werden steeds onstuimiger.
Shao Zhengmiao bestuurde de ‘hekmotorboot’ voorzichtig. De waarschuwingen over de route die de ervaren schipper had gegeven, bleven door zijn hoofd spoken. Maar de steeds krachtiger wind en golven bleven hem op de proef stellen, alsof ze hem tot het uiterste wilden drijven. Lai Lushi en Yan Juan merkten ook dat hij veranderde. Ze wilden zijn stress niet vergroten en probeerden hun paniek niet te laten merken, maar hun stijve houding en gebalde handen verraadden hen.
De wind trok aan. De golven werden steeds hoger.
De ‘hekmotorboot’ schommelde steeds heviger heen en weer. Shao Zhengmiao dacht dat hij de boot niet langer onder controle had. Op dat moment was het alsof hij op een wild paard zat dat op hol sloeg.
Toen een hoge golf toesloeg, had Shao Zhengmiao niet langer de moed of het vertrouwen om de ‘hekmotorboot’ te besturen. De weinige vaardigheden die hij had geleerd, waren niet opgewassen tegen de woeste wind en golven. Hij kon de boot alleen hulpeloos met de golven mee laten drijven.
De drie waren ten einde raad. Het enige wat ze konden doen, was in stilte bidden. Het was inmiddels middag en de zon brandde fel boven hun hoofd.
Gelukkig dreef de ‘hekmotorboot’ niet de open zee op. De golven voerden hem naar een rif, waar hij vastliep.
Vechtend om te overleven
De drie kwamen wat tot rust en besloten te wachten tot de wind en golven zouden afnemen voordat ze weer vertrokken. Maar een boot die op een rif is vastgelopen weer vlot krijgen, is makkelijker gezegd dan gedaan.
Ze vonden een paar achtergelaten bamboestokken en hoopten daarmee de romp omhoog te wrikken en bij vloed terug naar zee te varen. Na meerdere pogingen bleek dat niet te lukken. Toen hij niet meer wist wat hij moest doen, besloot Shao Zhengmiao, inmiddels gekalmeerd, hulp in te roepen zoals in ‘Survival in the Wilderness’. Hij hing het oranje reddingsvest aan het uiteinde van een bamboestok en ging tussen de rifrotsen staan om een noodsignaal af te geven. Zo hoopte hij de aandacht te trekken van passerende boten of mensen die op de bergen in de verte aan het werk waren.
Maar omdat de baai zo afgelegen lag, kwamen er bijna geen boten voorbij. Ook waren de bergen in de buurt ongeschikt voor landbouw. De drie wachtten bijna twee uur lang op de boot. Ze zagen in de verte af en toe zeevogels eten, maar geen boten of mensen. Ze raakten steeds moedelozer.
‘Bel 110!’ Zonder verder te aarzelen belde Shao Zhengmiao de politie om hulp.
De melding werd meteen doorgestuurd naar het politiebureau voor kustverdediging van Luxia. Omdat het om een bijzondere noodsituatie op zee ging, nam de politie contact op met Shao Zhengmiao en voegde hem toe op WeChat. Vervolgens stuurde het bureau meteen drie agenten op pad om hen te redden. Met ervaring uit eerdere reddingsacties en de benodigde hulpmiddelen haastten ze zich naar de locatie die op de WeChat-screenshot stond. Ze vermoedden dat Shao Zhengmiao en zijn twee metgezellen zich op een onbekende plek in de baai van Jiatou bevonden, binnen hun werkgebied, maar er liep geen pad naartoe. Na meerdere bergen te zijn overgestoken, vonden de agenten uiteindelijk het noodsignaal van Shao Zhengmiao. Ze baanden zich een weg over een onbegaanbaar bergpad, gebruikten een bijl om de weg vrij te maken en kapten het onkruid en de struiken voor zich weg… Het kostte de agenten bijna twee uur om met moeite de noodlocatie te bereiken.
Toen ze werden gered, voelden Shao Zhengmiao en zijn twee metgezellen van alles door elkaar.
Spijt van hun onbezonnen tocht op zee?
Bang dat ze de boot niet meer onder controle zouden krijgen?
Opgelucht dat ze bij de kust waren gestrand?
Machteloos omdat ze zichzelf niet konden redden?
Of dankbaar voor de hulp van de politie?
Misschien voelden ze dat allemaal wel!
Het ‘avontuur’ op zee is voorbij
Omdat het op dat moment een bijzondere periode was in de bestrijding van de epidemie, controleerden de agenten eerst de gezondheids- en reiscodes in de Minzhengtong-app op hun telefoons. Zo konden ze uitsluiten dat iemand uit een middel- of hoogrisicogebied het werkgebied was binnengekomen. Daarna gaven ze de drie brood en drinkwater om hen gerust te stellen. Tot slot begeleidden de agenten hen over het pad dat ze net hadden vrijgemaakt terug. Dat was een zware tocht.
Op het politiebureau voor kustverdediging van Luxia pakten Shao Zhengmiao, Lai Lushi en Yan Juan opnieuw de hand van de agent vast.
De politie waarschuwde nadrukkelijk: wees voorzichtig wanneer u de zee op gaat en houd de veiligheid altijd voor ogen.
